http://dspace.pdpu.edu.ua/handle/123456789/17666 2026-04-04T12:54:42Z http://dspace.pdpu.edu.ua/handle/123456789/17675 Title: Pacjent ,,sportowiec” z bólem w szpitalnym oddziale ratunkowym Authors: Zeliński, Ewa; Motylewski, Bernard; Furman, Piotr Abstract: Pain management in physically active people in emergency medicine is an important but poorly studied problem. According to the Hippocratic Oath and the Code of Medical Ethics, the doctor’s task is to reduce pain and suffering. Analgesia is a common example of a bioethical approach to the patient. Violations in treatment contradict the principle of harmlessness. The right to pain relief is a basic human right. This is stated in the Tokyo Declaration, the European Convention on Human Rights, and the Constitution of the Republic of Poland. The right to pain relief is also a patient’s right. Pain is one of the most common reasons patients visit the emergency department. Rapid and effective treatment of pain should be one of the main goals of emergency medicine. Pain assessment and management in emergency are often ineffective and do not meet patient expectations. Therefore, actions aimed at eliminating or minimizing pain are an essential aspect in providing care to injured or aggrieved persons. Many factors should be taken into account when choosing painkillers: age, weight, medications, concomitant diseases, patient personality, hospitalization and surgery options, and physical activity. To effectively manage pain, one must first assess its nature, identify the cause, and then choose the appropriate treatment method. Factors such as leisure time, past sporting history and previous injuries, and their potential impact on current physical activity-related injuries, should also be taken into account. Some scientists point to the fact of lowering the pain threshold in athletes. Others prove that there is a difference in the perception of pain by women and men. Thus, we can conclude that the issue of pain is relevant both for medicine and physical culture. Solving the relevant problem requires a holistic and multifaceted approach, as well as scientifically based therapy. The rehabilitation period also matters. Among other methods, we consider it expedient to investigate art therapy, in particular, choreotherapy, which will be discussed in the next publication. Leczenie bólu u ludzi aktywnych fizycznie w medycynie ratunkowej jest ważnym, aczkolwiek ciągle niedocenianym problemem. Zgodnie z Przysięgą Hipokratesa i Kodeksem Etyki Lekarskiej zadaniem lekarza jest zmniejszanie bólu i cierpienia. Ulga w bólu jest typowym przykładem bioetycznego podejścia do pacjenta. Nieprawidłowości w jego leczeniu są sprzeczne z zasadą nieszkodzenia. Prawo do ulgi w bólu, jest podstawowym prawem człowieka. Odwołują się do niego: Deklaracja Tokijska, Europejska Konwencja Praw Człowieka, a także Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Prawo do łagodzenia bólu wynika również z praw pacjenta. Ból jest jednym z najczęstszych powodów zgłaszania się pacjentów do SOR. Szybkie i efektywne leczenie bólu, powinno być jednym z głównych celów medycyny ratunkowej. Ocena bólu i jego leczenie w warunkach pomocy doraźnej, często są nieskuteczne i nie spełniają oczekiwań pacjenta. Oznacza to, że działania mające na celu zniesienie lub zminimalizowanie bólu są ważnym aspektem udzielania pomocy poszkodowanym. Przy wyborze walki z bólem , należy brać pod uwagę wiele czynników: wiek, masę ciała, przyjmowane leki, choroby współistniejące, osobowość pacjenta, ewentualność hospitalizacji i zabiegu pacjenta oraz aktywność fizyczną. Aby skutecznie leczyć ból, należy najpierw dokonać oceny jego cech, znaleźć jego przyczynę, a dopiero wtedy dobrać odpowiednią metodę leczenia. Należy uwzględnić także chociażby taki czynnik, jak sposób spędzania czasu wolnego, przeszłość sportową oraz ewentualne wcześniejsze urazy, jak również ekspozycję na traumy związane z aktywnością fizyczna. Wielu naukowców wskazuje na fakt obniżenia progu bólu u sportowców. Inni z kolei dowodzą, że istnieje różnica w odczuwaniu bólu przez kobiety i mężczyzn. Wnioskować można, że problem bólu jest ważnym zagadnieniem w medycynie i kulturze fizycznej. Jego zrozumienie wymaga holistycznego i wieloaspektowego podejścia oraz naukowo uzasadnionej terapii. Ważnym jest okres rehabilitacji. Pośród innych metod uważamy za istotne zbadać metody arteterapeutyczne, w tym choreoterapię. O tym będzie nasz kolejny artykuł. 2022-01-01T00:00:00Z http://dspace.pdpu.edu.ua/handle/123456789/17674 Title: Modelowanie umiejętności nauczyciela kultury fizycznej a edukacja zdrowotna Authors: Skalski, Dariusz W.; Tsyhanovska, Nataliia Vasylivna; Vynogradskyi, Bogdan Anatolijowycz; Semenova, Natalia Wasyliwna Abstract: Professionalism is one of those qualities of an employee that employers value the most. When starting a professional career, most people plan to perform their duties as professionally as possible. Each profession has its own requirements for the employee’s professional skill. Social sciences interpret a profession as a qualification that requires long-term training, including the need to obtain a higher education, and often a professional internship. However, employee professionalism is a broader issue related to a sense of mission. If we want to be considered professionals, we must be aware of why we do our work and what we want to achieve. Then we will have more satisfaction with work and even professional realization. Each profession requires special knowledge and specific skills. Some of them are acquired automatically along with work experience. Many professions require a license. Later, the employee’s skill level is scarcely checked. However, genuine professionalism needs constant self-improvement, advancement of one’s qualifications, although it does not mean that only the representative of a particular profession who knows everything is a genuine specialist. The best ones are the elite, but others can be considered professionals, because professionalism is about appreciating what you know and being humble about what you do not yet know. Some workplaces have a specific catalog of conduct rules. In the case of physical culture specialists, their professional ethics have been developed. A physical education teacher as an advisor to young people on issues of health, physical fitness, and body aesthetics and, at the same time, as a role model should be authoritative and attractive. Profesjonalizm jest jedną z tych cech pracownika, której najbardziej pożądają pracodawcy. Zaczynając karierę zawodową, większość osób sama planuje jak najbardziej profesjonalnie wykonywać obowiązki na swoim stanowisku. Każdy zawód ma własne wymogi dotyczące fachowości. W naukach społecznych pod pojęciem profesji rozumie się zawody, które wymagają długotrwałego przygotowania, w tym konieczności odbycia studiów wyższych, często także stażu zawodowego. Profesjonalizm pracownika jest już jednak szerszym zagadnieniem. Chociaż te określenia mogą brzmieć górnolotnie, to właściwie wykonywaniu każdej, nawet najprostszej, pracy może towarzyszyć poczucie misji. Jeżeli chcemy uchodzić za profesjonalnego pracownika, to powinniśmy mieć świadomość, po co wykonujemy swoją pracę i co chcemy w niej osiągnąć. Jeżeli chcemy uchodzić za profesjonalnego pracownika, to powinniśmy mieć świadomość, po co wykonujemy swoją pracę i co chcemy w niej osiągnąć. W życiu zawodowym w jakimś sensie zawsze służymy innym ludziom, dlatego powinno nam zależeć na wykonywaniu zadań jak najlepiej. Wtedy będziemy mieli większe poczucie satysfakcji z pracy, a nawet spełnienia zawodowego. Poszczególne profesje wymagają specjalistycznej wiedzy i właściwych sobie umiejętności. Część z nich człowiek przyswaja sobie automatycznie wraz ze stażem pracy. Dla wykonywania wielu zawodów konieczne jest uzyskanie licencji. Później poziom prezentowany przez pracownika rzadko bywa odgórnie sprawdzany. Prawdziwy profesjonalizm wymaga jednak samodzielnego dbania o podwyższanie kwalifikacji, przy czym nie oznacza to, że profesjonalistą jest tylko ten przedstawiciel danego zawodu, który wszystko wie. Ci najlepsi stanowią elitę, ale pozostali również mogą być uznani za fachowych pracowników. Ci najlepsi stanowią elitę, ale pozostali również mogą być uznani za fachowych pracowników dlatego profesjonalizm to docenienie tego, co się wie i pokora przed tym, czego się jeszcze nie wie. Niektóre miejsca pracy charakteryzuje konkretny katalog zachowań właściwych i niewłaściwych. W przypadku pracowników kultury fizycznej wypracowana została etyka zawodowa. Nauczyciel wychowania fizycznego jako doradca młodzieży od spraw zdrowia, sprawności i estetyki ciała, a zarazem wzór osobowy do naśladowania, musi być wiarygodny i atrakcyjny. 2022-01-01T00:00:00Z http://dspace.pdpu.edu.ua/handle/123456789/17673 Title: Музично-творчі уміння та можливості їх формування з використанням сучасної електронної техніки Authors: Шип, Сергій Васильович; Shіp, Sergіy Vasylyovych; Мельниченко, Віталій Григорович; Melnychenko, Vitaliy Abstract: У статті на основі системного аналізу феномену музично-творчих умінь з позицій психології, поетики та педагогіки мистецтва уточняється поняття «музично-творчі уміння». В психологічному сенсі музично-творчі уміння є наслідком синергії емоційно- перцептивних та когнітивних дій індивіда, які виражаються як фантазування та конструювання релятивно нових музичних артефактів або способів творчої діяльності. В художньо-поетичному аспекті музично-творчі уміння визначені як техніка (в широкому смислі цього слова) користування музичним звуком, музичною мовою та засобами музичної риторики, зокрема жанровими та стильовими моделями. Виходячи з даного розуміння музично-творчих умінь окреслено принципові можливості їх формування з використанням сучасної електронної техніки (комп’ютера, синтезатора звуку, мережі Internet). The article clarifies the concept of “creative skills in music” based on a systematic analysis of the phenomenon of creative skills from the standpoint of psychology, poetics, and art pedagogy. In the psychological sense, creative skills in music are the result of the synergy of emotional-perceptive and cognitive actions of an individual, which are expressed as fantasizing and constructing relatively new musical artifacts or ways of creative activity. In the poetic aspect, creative skills in music are defined as the technique (in the broadest sense of the word) of using musical sound, musical language and means of musical rhetoric, in particular genre and style models. Based on this understanding of creative skills in music, the basic possibilities of their formation using modern electronic equipment (computer, sound synthesizer, Internet) are outlined. 2022-01-01T00:00:00Z http://dspace.pdpu.edu.ua/handle/123456789/17672 Title: Одеський період у житті та творчості Никанора Онацького Authors: Никифоров, Андрій Михайлович Abstract: The article is devoted to revealing the influence of the Odesa Art School on the formation of the personality of Nikanor Onatsky as a teacher-artist. The purpose of the article is to summarize the information of leading domestic scientists regarding the formation of N. Onatsky’s worldview during his stay in the artistic and educational environment of Odesa at the beginning of the 20th century. The priority methods of this research were chosen: theoretical and historical-logical analysis of printed sources on the researched problem; the personalistic-biographical method used to study the life and creative path of N. Onatskyi; chronological-systemic, which helped to consider the peculiarities of the artist’s stay in Odesa region in time sequence. It was established that art education since the second half of the 19th century was represented by professional art schools in the largest cities of Ukraine, in which great attention was focused on solving the problems of training art and education personnel. One of the leading art schools was the Odesa Art School (1865), which, in 1901 was reformed into the Odesa School of the Society of Fine Arts, after graduating from which, in 1905, he received a diploma as a teacher of drawing and calligraphy It was founded, that N. Onatsky received high marks for the successfully executed drawings of academic compositions, which testified to the high level of the artist’s professional and artistic skills during his years of study. It is shown that the almost five-year stay in Odessa had a significant influence on the formation of the creative credo of the young artist; the teachers of the school had a special effect: professor K. Kostandi, who taught painting, composition, drawing, and academician O. Popov, a teacher of art history. Conclusions were made that the professional art and artistic training obtained by N. Onatsky in Odesa became the basis for further studies at the St. Petersburg Higher Art School at the Imperial Academy of Arts in the class of the painter I. Repin. Статтю присвячено виявленню впливу Одеської мистецької школи на формування особистості Никанора Онацького як педагога-митця. Мета статті – узагальнити відомості провідних вітчизняних науковців щодо формування світоглядної позиції Н. Онацького під час перебування його в мистецько- освітньому середовищі Одеси початку ХХ століття. Пріоритетними методами даного дослідження обрано: теоретичний та історико- логічний аналіз друкованих джерел з досліджуваної проблеми; персоналістично- біографічний метод, що застосовувався для вивчення життєвого і творчого шляху Н. Онацького; хронологічно-системний, який допоміг розглянути особливості перебування митця на Одещині у часовій послідовності. Встановлено, що художньо-мистецька освіта від другої половини ХІХ століття представлена професійно-художніми школами у найбільших містах України, в яких велику увагу було зосереджено на вирішенні проблем підготовки художньо-педагогічних кадрів. Однією із провідних мистецьких шкіл була Одеська художня школа (1865), яка 1901 року була реформована в Одеське художнє училище Товариства красних мистецтв, після закінчення якого у 1905 році Никанор Онацький отримав диплом учителя малювання й краснопису. З’ясовано, що за успішно виконані малюнки академічних постанов Н. Онацький отримав високі бали, що засвідчило високий рівень професійно-мистецької майстерності митця в роки навчання. Показано, що майже п’ятирічне перебування в Одесі мало великий вплив на формування творчого кредо молодого художника; особливий вплив справили педагоги училища: професор К. Костанді, який викладав живопис, композицію, рисунок та академік О. Попов – викладач мистецтвознавства. Зроблено висновки про те, що здобута Н. Онацьким професійна мистецько-художня підготовка в Одесі стала підґрунтям для подальшого навчання в Петербурзькому вищому художньому училищі при Імператорській академії мистецтв у класі живописця І. Рєпіна. 2022-01-01T00:00:00Z